باب پنجاهم با بيان مرگ يوسف در مصر ، در حدود 1600 ق م ، پايان مىيابد . از آنجا كه مطالب اين سفر تاريخى است و دورانِ پيش از شريعت موسى را روايت مىكند ، در باب شريعت كمتر مورد استناد قرار مىگيرد . با اين همه ، گاه احكام شرعى را نيز مىتوان در آن سراغ گرفت ؛ براى مثال منع از قتل و خون‌ريزى در باب نهم اين سفر آمده است : « . . . هر كه خون انسان ريزد خون وى به دست انسان ريخته شود ؛ زيرا خدا انسان را به صورت خود ساخت » ( پيدايش 9 : 6 ) . از سوى ديگر ، به نقل سفر پيدايش ، نياكان بنى اسرائيل گاه اعمالى انجام داده‌اند كه بعدها بر اساس شريعت موسى تحريم شده ، اما در زمان ارتكاب آنها دستورى بر منعشان وجود نداشته است ؛ براى مثال ، به گفتهء آنها ازدواج ابراهيم با خواهر ناتنىاش ( پيدايش 20 : 12 ، كه بر خلاف حكم لاويان 18 : 9 است ) ؛ و نيز به گفتهء آنان ازدواج يعقوب با دو خواهر ( پيدايش 29 : 21 به بعد ، بر خلاف لاويان 18 : 18 ) . 2 / يك ) سفر خروج : اين سفر با روايت تولّد موسى ، حدوداً چهارصد سال پس از مرگ يوسف آغاز مىشود و با گزارش بعثت او و پس از خروج بنى اسرائيل از مصر ادامه مىيابد . سه ماه پس از خروج از مصر ، موسى بر روى كوه سينا دو لوح دريافت كرد كه اين ده حكم ، كه به « ده فرمان » مشهور است ، بر آنها نقش بسته بود : - من هستم خداوند ، خداى تو ؛ - تو را خدايان ديگر جز من نباشد ؛ - نام خدا را به باطل مبر ؛ - روز شبات ( شنبه ) را گرامىدار ؛ - پدر و مادرت را احترام كن ؛ - قتل مكن ؛ - زنا مكن ؛ - دزدى مكن ؛ - بر همسايهء خود شهادت دروغ مده ؛ - به ناموس و اموال همسايهء خود طمع نورز ( خروج 20 : 2 . 17 ؛ تثنيه 5 : 6 . 21 ) . اين ده فرمان ، كه دو بار در سفر خروج و سفر تثنيه به طور كامل و در جاى جاى تورات به طور پراكنده ذكر شده‌اند سرآغاز شريعت يهودى است . پس از ده فرمان در چند باب متوالى اين سفر ( باب‌هاى 20 تا 23 ) بخشى از احكام شرعى ، به ويژه حقوقى ، ذكر شده است ، مانند : قوانين راجع به قتل ، آدم‌ربايى ، توهين به پدر و مادر ، ضرب و جرح ، سقط جنين ، سرقت ، تصرف در مال غير ، خيانت در امانت ، زنا ، جادوگرى ، مقاربت با حيوان ، بت‌پرستى ، ربا ، عدالت در دادگاه ، شهادت دروغ ، رشوه و . . . در عبرى ، اين سفر « شِموت » « 1 » ( « نام‌ها » ) خوانده مىشود كه از آيهء آغازين سفر گرفته شده است . 3 / يك ) سفر لاويان : اين سفر را از آن جهت « لاويان » نام نهاده‌اند كه احكام مربوط به كاهنان را ، كه از خاندان لاوىاند ، دربردارد . باب‌هاى نخستين

--> ( 1 ) . Shemot